
Santa Mariña de Aguas Santas, a santa que a tradición fai nacer en Xinzo
Segundo a tradición que recolle a Real Academia de la Historia, Santa Mariña naceu en Xinzo de Limia no ano 123, foi decapitada en 138 en Aguas Santas e é patroa de Xinzo; a súa festa é o 18 de xullo.
- Nacemento (tradición)
- Xinzo de Limia, ano 123
- Martirio (tradición)
- Santa Mariña de Aguas Santas, ano 138
- Festa
- 18 de xullo
- Orixe do culto
- arredor do ano 800; Martirologio Romano de 1586
Santa Mariña de Aguas Santas é a santa que a tradición fai nacer na vila de Xinzo de Limia, e a patroa da vila. A súa figura é tradicional, non histórica no sentido estrito, e o Diccionario Biográfico da Real Academia de la Historia recolle o relato tal e como se conta [1].
O relato tradicional
Segundo esta versión, Mariña naceu no ano 123 en Xinzo, nun lugar preto da lagoa de Antela chamado Antioquía, cando a Limia estaba moi romanizada (Forum Limicorum) e pasaba pola Vía Nova XVIII, de Bracara a Astorga. O seu pai, Theudio ou Teódulo, era un personaxe con poder; a nai morreu no parto. Foi criada por unha labradora de Pinnitus (Piñeira de Arcos), a súa «aya», e naquela comunidade o presbítero Teótimo animaba os cristiáns. Mariña optou pola vida cristiá e bautizouse, o que a separou do pai e dos ideais do Imperio [1].
Con quince anos, gardando gando preto da vía que levaba ao praesidium da cidade de Armea, viuna o prefecto Olibrio, que quixo facela esposa, concubina ou escrava. Ela negouse reiteradamente e Olibrio acusouna de cristiá; en vigor o decreto de Trajano, os xuíces condenárona a morrer decapitada se non renegaba. Non renegou: no ano 138 (o mesmo en que morreu Adriano, o 10 de xullo) foi levada a un descampado, onde hoxe está a igrexa de Santa Mariña de Aguas Santas, e alí, no lugar que lembra a capela de Santo Tomé, o verdugo cortoulle a cabeza e manaron augas cristalinas, que aínda se veneran [1].
O culto
Os cristiáns gardaron memoria do enterro; a pedra con inscricións que está baixo o altar maior do templo románico e un capitel suevo testemuñan o culto antigo. Arredor do ano 800, no tempo de Afonso II o Casto, consolidouse o culto, co templo románico de finais do século XII en Aguas Santas; Fernando III erixiu igrexas á santa en Córdoba e Sevilla tras conquistalas, e o cardeal Baronio incorporouna ao Martirologio Romano de 1586, con festa o 18 de xullo [1].
En Xinzo
A santa é patroa da vila e dá nome á parroquia e ás festas: véxase Festas de Santa Mariña en Xinzo. O relato sitúa o seu nacemento en Antioquía, nome que lembra a lenda da cidade asolagada da Lagoa de Antela: Antioquía, a cidade asolagada.
Preguntas frecuentes
Ligazóns
- Parroquia: Xinzo de Limia
- Concello: Xinzo de Limia
- Persoeiros da Limia
- Famosos e deportistas da Limia
- Autores e artistas da Limia
- Festas de Santa Mariña en Xinzo
- Antioquía, a cidade asolagada
Fontes
- Arturo R. Fuentes Varela, «Santa Marina de Aguas Santas», Diccionario Biográfico electrónico, Real Academia de la Historia (Historia Hispánica). https://historia-hispanica.rah.es/biografias/28812
Tamén che pode interesar
PersoeiroOlimpia Valencia López, a primeira licenciada en Medicina de GaliciaNada en Baltar en 1898, Olimpia Valencia foi a primeira muller galega licenciada en Medicina (1925) e abriu en Vigo, en 1928, unha clínica…
Persoeiros da LimiaPersonaxes históricos da Limia: unha liña do tempoLiña do tempo das persoas históricas ligadas á Limia, da época romana ao século XX: límicos de Roma, Hidacio, condes do século X, nobreza…
Persoeiros da LimiaPolíticos e cargos públicos da LimiaDirectorio de persoas da Limia que ocuparon cargos públicos: deputados da Restauración polo distrito de Xinzo, parlamentarios galegos,…
PersoeiroInés de Castro, a raíña que a tradición fai nacer na LimiaInés de Castro (c. 1320 – Coímbra, 1355), filla natural dun nobre galego, amou o príncipe Pedro de Portugal, foi executada por orde de…
PersoeiroMartín de Ginzo, o xograr de Xinzo de Limia que cantou a romaríaMartín de Ginzo foi un xograr galego do século XIII, nado en Xinzo de Limia, de quen se conservan oito cantigas de amigo, sete delas de…
PersoeiroMarco Flavio Sabino, o limico que foi sacerdote do culto imperialMarco Flavio Sabino, da Civitas Limicorum, foi duunviro da súa cidade e flamen provincial da Hispania Citerior no século II; só o coñecemos…