Persoeiro

José Santiago Taboada (1884-1969), xornalista e secretario do Concello

José Santiago Taboada (Xinzo, 1884-1969) fundou o xornal manuscrito «El Duende», dirixiu «El Eco Antelano» (1911-1912), o primeiro impreso da vila, colaborou na prensa galega e americana e foi secretario do Concello.

Nacemento: Xinzo de Limia, 1884
Falecemento: Xinzo de Limia, 1969
Xornais: El Duende (manuscrito), El Eco Antelano (1911-1912), El Látigo
Cargo municipal: Secretario do Concello de Xinzo (1945-1954)

José Santiago Taboada naceu en Xinzo ás seis da mañá do 6 de setembro de 1884, fillo de Matías Santiago Román, natural de Villar de Ciervos (Zamora), e de Rosa Taboada Gómez, comerciantes domiciliados na rúa San Roque. Foi un dos primeiros nomes do xornalismo local e, ao longo da vida, secretario de varios concellos ^[1].

Os primeiros xornais de Xinzo

A comezos do século XX fundou na vila uns xornais manuscritos, mordaces e satíricos contra certos costumes locais, entre eles El Duende, do que só se coñecen referencias indirectas. Tivo tamén unha fábrica de chocolates coa marca «Iris», anunciada na prensa en 1909 ^[1].

Con 24 anos foi director e propietario de El Eco Antelano, publicado en 1911 e 1912, considerado o primeiro xornal impreso da vila. A el sucedeu El Látigo, de igual agudeza e ironía, que facía xunto con outros colaboradores e para o que Taboada debuxaba as caricaturas a prumiña. Ese mesmo semanario recolle algúns dos incidentes dos exiliados monárquicos portugueses; véxase Os monárquicos portugueses na Limia ^[1].

Colaboracións na prensa

Foi redactor de El Miño de Ourense (1911-1913) e escribiu en «El Eco de Orense» (cita), dirixido por Lamas Carvajal, co que mantiña unha gran amizade. Colaborou tamén en Nova Galicia, de Buenos Aires, e en La Unión de Bagado, ambos da Arxentina, nos xornais de Verín El Támega e Heraldo de Verín, no de Ribadavia El Noticiero del Avia e noutro de Rianxo, que dirixía Alfonso Castelao ^[1].

Secretario de concellos

Foi secretario interino do concello de Rairiz de Veiga desde o 19 de xullo de 1919 e en propiedade desde o 28 de agosto de 1921 ata o 12 de novembro de 1925. Pasou despois a Laza, onde foi secretario interino e, desde o 4 de xaneiro de 1926, en propiedade ata o 13 de xullo de 1945. Desde o 14 de xullo de 1945 ata a súa xubilación, o 7 de setembro de 1954, foi secretario do Concello de Xinzo ^[1]. Faleceu en Xinzo o 4 de xaneiro de 1969, con 84 anos ^[1].