José Seguín, escultor barroco de Rairiz de Veiga
José Seguín (Rairiz de Veiga, século XVII – 1751) foi un mestre de arquitectura e escultura barroco que restaurou e tallou retablos en Rairiz, Guillamil, Sabucedo e Azureiros.
José Seguín naceu en Rairiz de Veiga no século XVII e morreu na mesma vila o 20 de outubro de 1751. Foi escultor e mestre de retablos barrocos, e el mesmo se titulaba «maestro de arquitectura y escultura», é dicir, mestre de labrar e esculpir retablos e tallas [1].
Vida
Casou con Juana Muñoz e tivo, ao parecer, sete fillos (dous varóns e cinco mulleres, a maioría mortos na infancia). Foi enterrado no coro da igrexa parroquial de Rairiz de Veiga; a súa muller morreu o 18 de setembro de 1785 [1]. Aínda se conserva na vila a casa onde tivo o obradoiro, no centro do lugar, xunto á estrada xeral. No século XVIII os herdeiros venderon a casa ao alguacil local, Juan Mateo de Novoa [1]. En 1716 aparece nos libros de fábrica da súa parroquia como recadador das primicias [1].
Estilo e formación
Seguín é un artista barroco e ecléctico. Como restaurador respecta en liñas xerais os elementos importantes dos retablos antigos; como imaxineiro copia as tallas de Francisco de Moure que vía no retablo maior da súa parroquia. Con todo, estaba ao día das modas: en 1747 empregou o estípite no retablo de Azureiros [1]. Non se pode afirmar o seu aprendizaxe, pero é moi posible que se formase en Celanova, ligado ao escultor Francisco de Castro Canseco (morto en 1724) e ao taller que continuou na provincia de Ourense ata o século XIX; toda a súa obra arredor de Rairiz foi pintada por Tomás González, veciño de Celanova [1].
Obras documentadas
- 1723. Dous retablos colaterais, con imaxes de san Francisco, san Lourenzo e santo Agostiño, na igrexa de Rairiz de Veiga; copiaban o que Moure fixera entre 1610 e 1615. Hoxe aparecen unidos ao retablo maior [1].
- 1724. Retablos colaterais da parroquia de San Salvador de Sabucedo de Limia (Porqueira), que non se conservan [1].
- 1729. Restaurou o retablo colateral do Santo Cristo en Rairiz de Veiga, engadíndolle o relevo da Última Cea [1].
- 1730. Labrou a imaxe de Nosa Señora do Rosario para a parroquia de Ouces (Betanzos, A Coruña) [1].
- 1736. Restaurou o retablo maior de San Andrés de Guillamil (Rairiz de Veiga) e engadiulle as imaxes de san Andrés, san Francisco Xavier, santa Eulalia, santa Catarina, santo Agostiño, san Bieito, Nosa Señora das Anguias, san Xoán e san Xerome [1].
- 1747. Retablo de Azureiros (Guillamil, Rairiz de Veiga). Desde aquí non se lle coñece máis obra [1].
Ligazóns
Fontes
- José Hervella Vázquez, «Seguín, José», Diccionario Biográfico electrónico da Real Academia de la Historia, reproducido en Historia de Xinzo, 05/03/2023. https://historiadexinzo.wordpress.com/2023/03/05/jose-seguin-rairiz-de-veiga-orense-s-xvii-20-x-1751-escultor/
Tamén che pode interesar
PersoeiroOlimpia Valencia López, a primeira licenciada en Medicina de GaliciaNada en Baltar en 1898, Olimpia Valencia foi a primeira muller galega licenciada en Medicina (1925) e abriu en Vigo, en 1928, unha clínica…
Persoeiros da LimiaPersonaxes históricos da Limia: unha liña do tempoLiña do tempo das persoas históricas ligadas á Limia, da época romana ao século XX: límicos de Roma, Hidacio, condes do século X, nobreza…
Persoeiros da LimiaPolíticos e cargos públicos da LimiaDirectorio de persoas da Limia que ocuparon cargos públicos: deputados da Restauración polo distrito de Xinzo, parlamentarios galegos,…
PersoeiroInés de Castro, a raíña que a tradición fai nacer na LimiaInés de Castro (c. 1320 – Coímbra, 1355), filla natural dun nobre galego, amou o príncipe Pedro de Portugal, foi executada por orde de…
PersoeiroMartín de Ginzo, o xograr de Xinzo de Limia que cantou a romaríaMartín de Ginzo foi un xograr galego do século XIII, nado en Xinzo de Limia, de quen se conservan oito cantigas de amigo, sete delas de…
PersoeiroMarco Flavio Sabino, o limico que foi sacerdote do culto imperialMarco Flavio Sabino, da Civitas Limicorum, foi duunviro da súa cidade e flamen provincial da Hispania Citerior no século II; só o coñecemos…
