Luis Otero Bobillo, mestre e escritor de Sandiás, e o seu fillo Luis Otero Quintas
Luis Otero Bobillo (Sandiás – Piñeira de Arcos, 1981) foi mestre, contista e alcalde de Sandiás; o seu fillo Luis Otero Quintas (Piñeira de Arcos, 1942 – 2026) foi xornalista e escritor en Madrid.
Luis Otero Bobillo naceu en Sandiás e morreu en Piñeira de Arcos en marzo de 1981. Foi mestre, contista e alcalde, e é o pai de Luis Otero Quintas [1].
Luis Otero Bobillo
Era mestre interino do Mosteiro (Xinzo de Limia) en 1936. Mobilizado, combateu na guerra e ao rematala volveu como mestre á escola de Lamas. Aprobou as oposicións de Maxisterio en 1942, en 1946 foi destinado a Vilar de Santos e en 1954 trasladouse a Oímbra, onde foi alcalde nos anos cincuenta. Mestre da Corga, foi nomeado alcalde de Sandiás o 11 de agosto de 1969 e ocupou o cargo ata as primeiras eleccións democráticas [1].
Escribiu contos, colaborou en Sonata Gallega, foi correspondente de La Región en Sandiás e recibiu en 1961 o premio nacional Luis María Sobredo. Publicou Cinco cuentos y nada más (1947) e Vida de Santa Marina en romances (1950) [1]. Casou con Benita Quintas Santana [1].
Segundo a Wikipedia, Otero Bobillo, Ben Cho Sey e a Comisión de Toponimia da Agrupación Cultural Auriense foron decisivos no cambio da forma castelanizada do topónimo á galega Sandiás [1].
Luis Otero Quintas
Naceu en Piñeira de Arcos (Sandiás) o 24 de febreiro de 1942 e morreu en maio de 2026. Foi xornalista e escritor. Traballou en Madrid en La Actualidad Española, Arriba, Personas e Interviú, e colaborou en revistas de humor como El Jueves, Hermano Lobo, A las Barricadas e El Virus Mutante [2]. Entre os seus libros, case todos en castelán, están Animales sagrados (1976), El logaritmo binario de la esposa de don Nicomedas (1992), Al paso alegre de la paz (1996), Gris marengo (1997), La Sección Femenina (1999), Flechas y Pelayos (2000) e En el nombre de Franco, del Hijo y del Espíritu Santo (2003) [2]. O Museo da Limia garda a súa obra na Biblioteca da Limia (Vilar de Santos) e, o 8 de maio de 2026, publicou a nota do seu pasamento: lembra o seu traballo como «renovador da linguaxe xornalística» na Transición, a novela autobiográfica Gris marengo (1997) e outros títulos que son «crónica erudita e satírica da posguerra franquista» [3].
Ligazóns
- Parroquia: Sandiás
- Persoeiros da Limia
- Sandiás
- Piñeira de Arcos
Fontes
- «Luis Otero Bobillo», Wikipedia en galego (CC BY-SA 4.0). https://gl.wikipedia.org/wiki/Luis_Otero_Bobillo
- «Luis Otero Quintas», Wikipedia en galego (CC BY-SA 4.0). https://gl.wikipedia.org/wiki/Luis_Otero_Quintas
- «Pasamento de Luis Otero», Museo da Limia, 08/05/2026. https://museodalimia.com/publicacion-nota-pasamento-luis-otero-7-05-2026/
Tamén che pode interesar
PersoeiroOlimpia Valencia López, a primeira licenciada en Medicina de GaliciaNada en Baltar en 1898, Olimpia Valencia foi a primeira muller galega licenciada en Medicina (1925) e abriu en Vigo, en 1928, unha clínica…
Persoeiros da LimiaPersonaxes históricos da Limia: unha liña do tempoLiña do tempo das persoas históricas ligadas á Limia, da época romana ao século XX: límicos de Roma, Hidacio, condes do século X, nobreza…
Persoeiros da LimiaPolíticos e cargos públicos da LimiaDirectorio de persoas da Limia que ocuparon cargos públicos: deputados da Restauración polo distrito de Xinzo, parlamentarios galegos,…
PersoeiroInés de Castro, a raíña que a tradición fai nacer na LimiaInés de Castro (c. 1320 – Coímbra, 1355), filla natural dun nobre galego, amou o príncipe Pedro de Portugal, foi executada por orde de…
PersoeiroMartín de Ginzo, o xograr de Xinzo de Limia que cantou a romaríaMartín de Ginzo foi un xograr galego do século XIII, nado en Xinzo de Limia, de quen se conservan oito cantigas de amigo, sete delas de…
PersoeiroMarco Flavio Sabino, o limico que foi sacerdote do culto imperialMarco Flavio Sabino, da Civitas Limicorum, foi duunviro da súa cidade e flamen provincial da Hispania Citerior no século II; só o coñecemos…
