Persoeiro

Eduardo Cobián, deputado por Xinzo de Limia e ministro (1857-1918)

Eduardo Cobián y Roffignac (Pontevedra, 1857 – Madrid, 1918) foi deputado por Xinzo de Limia de 1893 ata a súa morte, ministro de Mariña (1903 e 1905) e de Facenda (1910-1911) e gobernador do Banco de España.

Nacemento: Pontevedra, 1857
Falecemento: Madrid, 1918
Distrito: Xinzo de Limia (deputado de 1893 ata a súa morte)
Ministro: Mariña (1903 e 1905) e Facenda (1910-1911)

Eduardo Cobián y Roffignac naceu en Pontevedra o 19 de marzo de 1857 e morreu en Madrid o 20 de abril de 1918. Foi avogado e político da Restauración, e o seu nome está ligado a Xinzo porque, durante máis de vinte anos, representou no Congreso dos Deputados o distrito de Xinzo de Limia ^[1].

Un deputado «cunero»

Estudou en Pontevedra e en Celanova, e Dereito en Santiago e Madrid. Abriu despacho en Getafe e logo en Madrid, e foi deputado por La Cañiza desde 1886. En 1893 e 1896 accedeu ao Congreso polo distrito de Xinzo de Limia como «cunero», é dicir, un candidato sen vínculo local que se presentaba por un distrito controlado polos partidos, un fenómeno típico do caciquismo da Restauración. En 1898 pasou ao Senado, onde destacou en asuntos de defensa, e en 1901 volveu ao Congreso, onde repetiu como deputado por Xinzo de Limia ata a súa morte ^[1].

Ministro e financeiro

Foi ministro de Mariña entre o 20 de xullo e o 5 de decembro de 1903 e entre o 6 de xaneiro e o 23 de xuño de 1905. Logo da morte de Fernández Villaverde, os villaverdistas agrupáronse arredor del, ata que o grupo se disolveu en 1906 e varias das súas figuras se integraron no Partido Liberal, que o fixo presidente da Comisión de Orzamentos. Foi ministro de Facenda entre o 9 de febreiro de 1910 e o 3 de abril de 1911, con proxectos de reforma tributaria inspirados no economista Flores de Lemus (substituír o imposto de consumos, aumentar o imposto do azucre, reformar a Contribución de Utilidades e introducir un imposto persoal sobre a renda); aínda que a maioría foi rexeitada, as modificacións aprobadas aumentaron a recadación e avanzaron no catastro. Despois foi gobernador do Banco de España ^[1].

En 1910 logrou o acta por Xinzo, pero renunciou a ela por ser elixido simultaneamente por Santa Cruz de Tenerife, e o seu secretario, Francisco Barber, ocupou o escano de Xinzo. Naquelas eleccións conseguiu ademais que dous fillos fosen elixidos por Getafe e O Barco de Valdeorras ^[1].

Que significa para a Limia

A figura de Cobián ilustra como funcionaba o sistema político de principios do século XX: os distritos rurais como o de Xinzo elixían deputados vinculados a redes locais e ao partido que dominaba en Madrid. Para ver como era a vila naqueles anos, véxase Xinzo en 1905.