Domingo, 8 de novembro Xinzo 11° Garda: FARMACIA OLIVERA CORTIÑAS, C. B.
Persoeiro

Antonio Nieto Oliva, comerciante, cronista e xornalista de Xinzo

Antonio Nieto Oliva (Xinzo de Limia, 1899–1986) rexentou Almacenes La Moda, fundou El Pueblo Antelano, foi correspondente de La Región e El Pueblo Gallego e deixou datos que salvaron a historia local.

Antonio Nieto Oliva naceu en Xinzo de Limia o 14 de novembro de 1899 e morreu na mesma vila o 29 de xullo de 1986, aos 86 anos. Foi comerciante, xornalista e escritor, e o historiador local Edelmiro Martínez Cerredelo di que Xinzo lle debe un recoñecemento, porque as súas notas e documentos serviron para documentar moitos dos seus libros [1][2].

Familia e comercio

Era fillo de Antonio Nieto, natural de Villardeciervos (Zamora), e de Erundina Oliva Rivero, de Xinzo; foi o maior de dez irmáns (Antonio, Celso, Luís, Elena, Carmen, Coral, Corona, Mariña, Aurita e Flora) [2]. A casa familiar estaba na esquina da Praza Maior coa rúa Lepanto e a rúa Constitución, con parte da fachada cuberta de azulexo negro, e nela estaba o comercio de teas [2].

Fixo o servizo militar en Madrid, na Sanidade Militar, e en 1923 foi trasladado a Melilla (unidade de Servizos de Hixiene); licenciouse como sarxento tras os desastres da guerra de Marrocos [1][2]. Volveu a Xinzo para rexentar o comercio Herdeiros de Antonio Nieto, «Almacenes La Moda», con técnicas de mercadotecnia descoñecidas na vila: tempadas de rebaixas e de saldos e o lema «Vendemos barato para vender máis, e vendemos máis porque vendemos máis barato» [2].

Prensa e literatura

Lector empedernido, seguía a poesía e o teatro da época e era moi afeccionado aos cafés-cantantes. Estudou todo o publicado sobre Xinzo e a Limia, con interese pola historia e a heráldica, e colecionou documentación local [2]. Colaborou nos semanarios locais Juventud, El Agrario (1919) e El Látigo (1923) e fundou e dirixiu El Pueblo Antelano (1925). Foi correspondente en Xinzo de El Pueblo Gallego (Vigo, desde 1925) e, nos anos cincuenta, de La Región (Ourense), onde Cerredelo o considera un dos mellores correspondentes, polos datos que sen el se perderían [1][2]. Tamén publicou artigos e poemas en La Gaceta Regional (Salamanca, 1923), La Raza (Río de Janeiro), Faro de Vigo, Nuevo Támega (Verín), Eco de Galicia (A Habana, 1921), Alfar e La Unión Ilustrada (Málaga) [1][2].

Escribiu prosa e poesía, moita dedicada ás mulleres da Limia. Publicou Baixo o ceo de Melilla (crónicas de África) e Collar de estrellas (sonetos madrigalescos, 1933, imprenta La Industrial de Ourense, 2 pesetas; a portada debuxouna o seu curmán Manuel Casado Nieto, poeta de Castro Caldelas) [1][2]. A morte da nai deulle o poema «A miña nai» (Eco de Galicia, 17/04/1921) [2].

Compromiso cívico

Na Segunda República formou parte do comité provisional do Partido Agrario Regionalista, que seguía o programa do rexionalista Ramón Otero Pedrayo e propugnaba unha república federal, con Leopoldo Álvarez, Juan R. Lepina, Máximo Marquina, Arsenio Morgade e Ángel García [1][2]. No franquismo foi secretario da Acción Católica, xuíz municipal substituto en 1955 e presidente do Casino Antelano (1947-1949 e 1956) [1][2].

A Xinzo de 1961

Na súa crónica de La Región de 1961 describe unha vila con comercio ben instalado, boas farmacias, bares e despacho central de Renfe, e cada vez máis industria: a Molinera Antelana, Feculeras Gallegas, Mantequerías Anduriña, o Matadero do Limia, serradoiros, chocolates, gaseosas, xeo e cerámica, ademais das patateiras Propasi e Aga [3]. Das feiras do 14, 21 e 27 escribe que eran, segundo el, «las más importantes de todo el suelo gallego» en transaccións de gando, con compradores de León e Castela, e que na recolección saían centos de camións de patacas. Cita o Casino, cos bailes do Corpus, a Saínza, Reis e Carnaval, as pistas de baile, os cines Los Molinos e Antelano, a banda de música desaparecida pola guerra e a prensa local (El Eco Antelano, Juventud, El Agrario, El Camelo, El Látigo, El Pueblo Antelano), así como a Academia Santa Marina, a biblioteca municipal e a emisora do Frente de Xuventudes [3].

Ligazóns

Fontes

  1. «Antonio Nieto Oliva», Wikipedia en galego (CC BY-SA 4.0); cita Edelmiro Martínez Cerredelo, A prensa en Xinzo de Limia: século XX (1911-1925), 2005. https://gl.wikipedia.org/wiki/Antonio_Nieto_Oliva
  2. Edelmiro Martínez Cerredelo, «Casa e comercio da familia Nieto Oliva. Coa biografía de Antonio», Historia de Xinzo, 08/03/2022. https://historiadexinzo.wordpress.com/2022/03/08/casa-e-comercio-da-familia-nieto-oliva/
  3. Antonio Nieto Oliva, «Crónica de Ginzo de Limia» (cita), La Región, 1961, reproducida en Historia de Xinzo, 12/07/2016. https://historiadexinzo.wordpress.com/2016/07/12/cronica-de-ginzo-de-limia-por-antonio-nieto-oliva-en-1961/
  4. «antonio Nieto Oliva». http://www.xinzodelimia.eu:80/antonio_nieto_oliva.htm
PNFPB Install PWA using share icon

For IOS and IPAD browsers, Install PWA using add to home screen in ios safari browser or add to dock option in macos safari browser