Persoeiro

Isaac Alonso Estraviz, lexicógrafo de Vilaseca (Trasmiras)

Isaac Alonso Estraviz (Vilaseca, Trasmiras, 1935) é lexicógrafo, profesor e autor do «Dicionário da língua galega», doutor cunha tese sobre o falar de Trasmiras e Qualedro, e vicepresidente da Academia Galega da Língua Portuguesa.

Nacemento: Vilaseca (Trasmiras), 1935
Profesión: lexicógrafo e profesor
Obra principal: Dicionário da língua galega (1986)
Tese: O falar dos concelhos de Trasmiras e Qualedro (1999)

Isaac Alonso Estraviz naceu en Vilaseca, no concello de Trasmiras, o 26 de xaneiro de 1935. É lexicógrafo, profesor e un dos nomes do reintegracionismo lingüístico galego ^[1].

Formación e docencia

En 1947 ingresou como oblato no mosteiro de Oseira; viviu en Francia, Alemaña e Navarra, onde traduciu ao galego os Salmos, e en Albacete traduciu as encíclicas e o misal. Estudou Filosofía en Comillas e licenciouse en Filoloxía Románica en 1977; en 1999 doutorouse en Filoloxía Galega pola USC coa tese O falar dos concelhos de Trasmiras e Qualedro. Deu clases no Ateneo de Madrid (1975-1977), na Irmandade Galega de Madrid e en institutos de varias cidades, e desde 1987 no IES Otero Pedrayo de Ourense; tamén foi profesor de didáctica da lingua na Universidade de Vigo desde 1992 ^[1].

Obra

É autor do Dicionário da língua galega (Alhena, 1986; edición resumida en Sotelo Blanco, 1995), hoxe consultable en liña, e do Dicionário galego ilustrado «Nós» (1983). Escribiu Estudos filológicos galego-portugueses (1987), Os falares de Trasmiras e Qualedro (2013) e o libro de relatos Contos con reviravolta (1973, reeditado en 2025). Foi membro da Comisión Lingüística da AGAL e é vicepresidente da Academia Galega da Língua Portuguesa ^[1].

Medalla de Ouro da Provincia

En outubro de 2019 o Museo da Limia apoiou que a Deputación de Ourense lle concedese a Medalla de Ouro da provincia. O texto describe un lexicógrafo de curiosidade intacta, autor do «dicionario máis importante da lingua galego-portuguesa», con máis de 137.000 entradas, que escribiu tamén o Prontuário ortográfico galego, traduciu o Pacem in Terris e O problema político de Galiza de Risco, e mantivo unha ampla correspondencia con Carvalho Calero, Díaz Pardo ou Celso Emilio Ferreiro; parte da súa obra foi parar á biblioteca do Padroado do Museo ^[2].

A súa biblioteca en Trasmiras

O 9 de decembro de 2020, na reunión co presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, o lexicógrafo, proposto entón para a Medalla de Ouro da provincia, expresou o desexo de que toda a súa biblioteca, de máis de 6.000 volumes, quedase a disposición da veciñanza. A Deputación e o Concello de Trasmiras acordaron reformar e adaptar o salón de actos da Casa da Cultura de Trasmiras para acollela ^[3].