Francisco Domínguez Romero, poeta e mestre de familia limiá
Francisco «Paco» Domínguez Romero (Ferrol, 1939 – Santiago de la Ribera, 2005), poeta bilingüe e mestre de familia xinzá, foi amigo de Carlos Casares e Antón Tovar e viviu en Xinzo de Limia.
Francisco Domínguez Romero, «Paco» en Xinzo, foi poeta e mestre de orixe limiá, da familia dos Bicaquentes de Xinzo. Naceu en Ferrol en 1939 e morreu en Santiago de la Ribera (Murcia) en 2005. Estaba casado coa limiá Sira Méndez Cuquejo [1].
Vida
Nacido en Ferrol, de moi novo foi a Cartaxena, onde pasou parte da adolescencia. Estudou náutica en Cádiz e A Coruña e maxisterio en Murcia. De volta a Galicia viviu en Xinzo de Limia e despois en Corcubión, dedicado ao ensino [1]. En Cartaxena publicou os primeiros poemarios bilingües ao abeiro do círculo intelectual da libraría Athenas [1].
No Ourense dos anos sesenta tivo unha amizade estreita con Carlos Casares e Antón Tovar, e con eles participou como poeta en actos culturais e recitais. En 1965 tomou parte en Barcelona, xunto con Celso Emilio Ferreiro e Xosé Luís Méndez Ferrín, nun ciclo de conferencias, lecturas e recitais poéticos [1]. Foi membro das Redes Escarlata e colaborador de revistas poéticas en rede; publicou poemas en Dorna [1].
A súa poesía
Nos poemas galegos da última fase di que o traballo poético sondaba novos espazos, con maior contención expresiva e versos máis depurados, nunha lingua máis sobria e serena. Os temas reiterados son o sentido da vida, o paso do tempo, a dor común, o rigor ético, o desalento pola manipulación da conciencia e, como el mesmo escribe, «o amoroso latexo da paisaxe da Limia, o meu inesquecible paraíso da infancia» e «o infinito desexo de sosego e silencio» (marzo de 2002) [1].
Obra
- Señales del camino, Cartaxena, 1971 (poemario bilingüe).
- Herrumbre de los sueños, Murcia, 1983 (bilingüe).
- 24 poemas, A Coruña, 2002.
- Poemas. Antoloxía, Ourense, 2010 (escolma bilingüe).
- Poemas de inverno, Follas Novas Edicións, Compostela, 2011.
- En obras colectivas: La sierpe y el laúd (Murcia, 1989), Xuro que nunca volverei pasar fame, Poesía escarlata (Ourense, 2003) e Sempre mar. Cultura contra a burla negra (2003) [1].
Ligazóns
Fontes
- Edelmiro Martínez Cerredelo, «Francisco Domínguez Romero poeta e mestre limiao», Historia de Xinzo, 17/11/2016 (datos tomados do libro Poemas de inverno, 2011). https://historiadexinzo.wordpress.com/2016/11/17/francisco-dominguez-romero-poeta-e-mestre-limiao/
- «francisco dominguez romero». http://www.xinzodelimia.eu:80/francisco_dominguez_romero.htm
Tamén che pode interesar
PersoeiroOlimpia Valencia López, a primeira licenciada en Medicina de GaliciaNada en Baltar en 1898, Olimpia Valencia foi a primeira muller galega licenciada en Medicina (1925) e abriu en Vigo, en 1928, unha clínica…
PersoeiroAntón Tovar, o poeta da Pereira (Rairiz de Veiga)Antón Tovar Bobillo (a Pereira, Rairiz de Veiga, 1921 – Ourense, 2004) foi un poeta existencialista en galego e castelán, membro de honra…
PersoeiroCarlos Casares, o escritor que medrou en Xinzo de LimiaCarlos Casares (Ourense, 1941 – Vigo, 2002) pasou a infancia en Xinzo de Limia, entre Lamas e Sabucedo; foi narrador, académico da RAG,…
PersoeiroAlfredo Nan de Allariz, poeta e dramaturgo de Xinzo na HabanaAlfredo Fernández, «Nan de Allariz», naceu en Xinzo de Limia (1874 ou 1875) e morreu en Madrid en 1927; poeta, dramaturgo e compositor, foi…
Persoeiros da LimiaPersonaxes históricos da Limia: unha liña do tempoLiña do tempo das persoas históricas ligadas á Limia, da época romana ao século XX: límicos de Roma, Hidacio, condes do século X, nobreza…
PersoeiroCástor Méndez Brandón, barítono e poeta de cantares nado en XinzoCástor Méndez Brandón (Xinzo de Limia, 1864 – Celanova, 1920) foi avogado, barítono do Teatro Real de Madrid, poeta e alcalde de Celanova,…
