Domingo, 8 de novembro Xinzo 11° Garda: FARMACIA OLIVERA CORTIÑAS, C. B.
Curiosidades da Limia

O avaro de Xinzo: a fortuna escondida de José Oterino (1891)

En novembro de 1891 morreu en Xinzo José Oterino, de 43 anos, e o xuíz atopou na súa casa 432 onzas de ouro: o «avaro de Xinzo» saíu en xornais de toda España.

Á morte de José Oterino, a finais de 1891, Xinzo de Limia descubriu que aquel veciño de 43 anos vivía como un pobre e deixaba unha fortuna. A prensa chamouno «o avaro de Xinzo» e a historia chegou a xornais de toda España e ata Tenerife [1].

O tesouro

O xuíz de primeira instancia de Xinzo atopouno ao facer o inventario dos bens do falecido. A Gaceta de Galicia abriu portada o 10 de novembro de 1891 co titular «¡Cuatrocientas treinta y dos onzas!», porque entón case non circulaba ouro [1]. As onzas estaban nun bote de lata dentro dun escaparate dun Santo Cristo; ademais apareceron 180 moedas de cinco duros, 180 de catro, medias onzas, moedas de corenta reais e un paquete de billetes, repartidos en baúis e caixóns [1].

Entre os obxectos «curiosos» do inventario figuraban unha mula que levaba 22 anos na corte sen pisar a rúa, dúas vacas que levaban 150 meses na corte e un cadelo perdigueiro cego e xordo pola idade [1]. A herdanza, de uns dous millóns de reais, depositouse na sucursal do Banco de España en Ourense mentres se declaraba herdeiro o único familiar, Alonso Junquera, que levaba 32 anos de criado en Allariz [1].

A vida do avaro

O 14 de novembro a Gaceta volveu ao tema co titular «El avaro de Ginzo» (cita), con anécdotas que a vila repetía: a porta da casa pechaba ao pór o sol e non se abría ata o amencer; a luz artificial estaba desterrada por «antihixiénica»; tiña 500 lenzois de liño do país e usaba só un, dobrado á metade [1].

A anécdota máis comentada: Oterino estaba na cadea de Ourense, condenado a dous meses por lesións, que debía cumprir na cadea de Xinzo. O gobernador, sabedor de que a causa viña dunha intriga, ofreceulle facer o traxecto en coche particular, para evitar ir conducido pola Garda Civil. Oterino preguntou: «¿y quién paga el coche?». Ao saber que o pagaría el, e que custaría cinco duros, preferiu ir a pé uns 50 quilómetros entre dous gardas civís [1].

A herdanza

A fama trouxo familiares de Villar de Ciervos (Zamora), Verín, Allariz e ata un maxistrado de Burgos, e falábase de pleitos e de que un dos presuntos herdeiros estaba tolo. A comezos de 1892 El Lucense contaba que as moedas non pasaran ao herdeiro, senón a un señor, mediante un contrato elevado a escritura pública no que se comprometía a pagarlle unha cantidade anual; o herdeiro renunciou aos seus dereitos nesas condicións [1]. A historia saíu tamén no Diario de Tenerife do 26 de novembro de 1891 [1].

Ligazóns

Fontes

  1. Alexander de los Ríos Conde, «El caso de "el avaro de Xinzo", famoso en toda España a finales del siglo XIX», Vía Lethes, 24/12/2017. https://vialethes.es/avaro-xinzo-famoso-espana (cita Gaceta de Galicia 05, 10 e 14/11/1891; El Eco de Galicia 11 e 20/11/1891; Diario de Tenerife 26/11/1891; El Lucense 04/01/1892)
PNFPB Install PWA using share icon

For IOS and IPAD browsers, Install PWA using add to home screen in ios safari browser or add to dock option in macos safari browser