O estadio de Balaídos acolleu recentemente unha representación do Entroido de Xinzo de Limia, unha das festas máis longas de Europa. O Entroido, como moitas tradicións colectivas, atópase nun proceso de construción e experimentou cambios significativos nos últimos anos, destacando a crecente importancia dos domingos subalternos como o Fareleiro, o Oleiro, o Corredoiro e o de Piñata. Estes días, que no pasado tiñan unha participación máis local e simbólica, gañan forza grazas a labor de recuperación, axudando a evitar a masificación que sofren as festas máis consolidadas.
A problemática da falta de espazo para os disfraces de «pantalla» nos días centrais do entroido de Xinzo era unha queixa habitual. Aínda que o control é difícil nunha festa aberta, a necesidade levou a unha solución que modifica os hábitos. As pantallas están optando por saír noutras datas, como o domingo do Corredoiro, o anterior ao Entroido, que ata o de agora era menos concorrido. Esta tendencia está a estender a festa e a repartir mellor a afluencia, que antes se concentraba en poucos días.
Esta diversificación da celebración permite que o Entroido, máis aló de ser unha festa, se converta nunha experiencia que se «sentir» e que se transmite de xeración en xeración, ligada a un sentimento de pertenza e a un arrepío ancestral. A festa, que se constrúe colectivamente, atópase en constante transformación.
Protagonistas: O Entroido de Xinzo de Limia e as súas «pantallas».
Lugar: O artigo menciona tanto Xinzo de Limia como o estadio de Balaídos, onde se realizou unha representación.
Impacto: A diversificación dos días de celebración está axudando a paliar a masificación, a estender a festa e a redefinir a experiencia do Entroido como un sentimento colectivo e transmitido.
