Espazos naturais protexidos da Limia

A Limia ten varios espazos naturais protexidos. Os datos desta páxina proceden da Wikipedia en galego ^[1][2][3][4].

Veiga de Ponteliñares

É unha zona especial de conservación (ZEC) de 160 hectáreas nos concellos de Porqueira e Rairiz de Veiga, que inclúe as veigas das chairas do curso alto do río Limia, ao sur da antiga lagoa de Antela. Forma parte da zona de especial protección para as aves (ZEPA) da Limia e da reserva da biosfera da Área de Allariz ^[1]. A súa flora é de ribeira arredor de augas oligotróficas do Limia: prados de sega e bosques de abeneiros e freixos, queirogais de Erica ciliaris e E. tetralix, e na auga Potamogeton natans e Ranunculus penicillatum. Destaca o cardiño da lagoa (Eryngium viviparum), presente en moi poucos espazos galegos ^[1]. Hai 23 taxóns de fauna de interese, entre eles a bolboreta Euphydryas aurinia, a cobra lagarteira común e aves como a pica campestre, a curuxa das xunqueiras e o sisón ^[1]. Foi declarada lugar de importancia comunitaria en 2004 (rexión atlántica) e 2006 (mediterránea) e ZEC en marzo de 2014 ^[1].

Parque Natural Baixa Limia – Serra do Xurés

Declarado en 1993, é o parque natural galego máis amplo, o máis agreste e o de maior altitude; abrangue as serras do Laboreiro, do Xurés e da Pena. É tamén ZEC e ZEPA e o único espazo natural galego con flora e fauna de clima mediterráneo. Forma continuo xeográfico co Parque Nacional da Peneda-Gerês e, desde 2009, os concellos de ambos parques forman a Reserva da Biosfera transfronteiriza Gerês-Xurés. Esténdese polos concellos de Lobeira, Entrimo, Lobios, Muíños e Calvos de Randín ^[2].

Serra da Pena

Está no extremo sur de Calvos de Randín e forma parte do espazo «Baixa Limia-Serra do Xurés». Ten migmatitas, gneis «ollo de sapo» e unha intrusión de granito de dúas micas; entre a vexetación destacan os carballeiras de cerquiños e bidueiros, salgueiros, acivros, castiñeiros e xesta. O cume é o Alto do Candal (1.424 m) ^[3].

Río Faramontaos

Tamén chamado río Leborizo, nace na vertente norte da serra do Larouco, en Vilamaior da Boullosa (Baltar), pasa por Niñodaguia, forma un pequeno encoro en Gudín (límite entre Baltar e Xinzo) e discorre por terreo chairo xunto a Faramontaos e Zos ata desembocar no Limia. Descríbeo Madoz no seu dicionario (1847) ^[4].

Ligazóns

• Natureza da Limia
• O río Limia
• Lagoa de Antela

Fontes

1. «Veiga de Ponteliñares», Wikipedia en galego (CC BY-SA 4.0). https://gl.wikipedia.org/wiki/Veiga_de_Ponteliñares
2. «Baixa Limia – Serra do Xurés», Wikipedia en galego (CC BY-SA 4.0). https://gl.wikipedia.org/wiki/Baixa_Limia_-_Serra_do_Xurés
3. «Serra da Pena», Wikipedia en galego (CC BY-SA 4.0). https://gl.wikipedia.org/wiki/Serra_da_Pena
4. «Río Faramontaos», Wikipedia en galego (CC BY-SA 4.0); cita Madoz (1847). https://gl.wikipedia.org/wiki/Río_Faramontaos