Obradoiro sobre dependencia, discapacidade e o documento de instrucións previas

A dependencia e a discapacidade son termos que normalmente confundimos. Cando falamos de dependencia falamos da falta da autonomía das persoas á hora de desenvolverse nas actividades da vida diaria. Dependendo dos apoios que se precisen na realización destas actividades concédese un grao de dependencia para que as persoas avaliadas e a súa rede de apoio conten cuns servizos ou prestacións que manteñan as persoas ca mellor calidade de vida posible: servizo de axuda no fogar, centros de día, prestacións económicas para o coidado da persoa por parte da familia ou servizos privados, etc.A discapacidade, con todo, é unha condición que manifesta unha dificultade ou obstaculiza a participación plena e efectiva na comunidade ou contexto persoal da persoa debido a limitacións físicas, mentais, intelectuais e/ou a longo prazo. A discapacidade NON sempre vai vinculada a dependencia: unha persoa con esta condición tamén pode ser independente no seu día a día e autónoma na toma das súas decisións, dependerá da porcentaxe de discapacidade que lle outorgue o equipo de avaliación. Os servizos e prestacións tralo recoñecemento dun grao de discapacidade son: cobertura de ata o 100% de prestacións que inclúen tratamentos médicos, próteses ou apoios educativos; facilitar o tránsito cos coches (reserva prazas aparcamentos); acceso a prazas de emprego; dereito a atención preferente, etc.Por último, e debido á demanda da comunidade rural que participa nas actividades do CDR, Natalia explicounos que é o documento de instrucións previas. Este documento que comeza a coller relevancia e que impulsa a toma de decisións das persoas sobre a súa vida, permítenos manifestar de forma libre e anticipada os nosos desexos sobre os coidados e tratamentos que puideramos precisar no futuro e o destino final do noso corpo para que así a nosa vontade sexa respectada en todo momento, incluso nos momentos nos que xa non podamos expresala persoalmente. O único requisito para poder facelo é ser maior de idade e ter conservadas as facultades cognitivas que permiten expresar de forma consciente e por vontade propia un desexo ou necesidade.