O recoñecido tradutor e divulgador luso Marco António Franco Neves foi nomeado xuíz honorario do Couto Mixto, un recoñecemento que subliña o seu labor na defensa dos lazos históricos e lingüísticos entre a nosa terra e o país veciño.
Neves, unha das voces máis activas na divulgación da orixe común do galego e o portugués, confesou sentirse «enorme honra» tras coñecer a distinción. Para o escritor, o Couto Mixto representa a realidade dun territorio transfronteirizo onde a lingua nunca foi unha barreira, senón un espazo compartido. Segundo sinala, este espazo histórico é o exemplo perfecto de que «a fronteira non é tan forte como moitas veces se cre».
A relación de Marco Neves con Galicia comezou a fraguarse na súa infancia, cunha viaxe realizada en 1993, durante o ano do Xacobeo. Aquela experiencia, sumada ao contacto coa música de Milladoiro, espertou nel un interese constante pola nosa cultura. Co tempo, a súa faceta como divulgador en plataformas dixitais permitiulle conectar con comunidades de ambos os lados da raia, chegando a definir Galicia como un lugar singular: «É o único lugar do mundo onde vin graffitis sobre lingüística nas rúas».
No transcurso da entrevista, Neves identificou os principais retos na relación actual entre ambas as poboacións:
- O descoñecemento dos lusos: Moitos portugueses aínda cren erradamente que o galego é unha lingua «inventada» recentemente ou que desapareceu. Sorpréndense ao descubrir que segue sendo un idioma vivo, de rúa e falado por millóns de persoas.
- A necesidade de pedagoxía: O tradutor aposta pola práctica diaria para romper barreiras.
- Acción directa: Neves anima a que, cando un portugués se dirixa a un galego en castelán ou «portuñol», este responda en galego de xeito consciente para facilitar o entendemento natural entre ambas as falas.
Para o novo xuíz honorario, a clave reside en deixar de ver a fronteira como un límite e comezar a normalizar o uso das linguas propias nas relacións comerciais, culturais e sociais, reforzando a idea de que galego e portugués son, na práctica, unha mesma lingua.
