A chegada da primavera marca un período determinante para a apicultura, xa que as labores realizadas desde este momento ata o mes de xuño condicionan a produción e os ingresos do ano seguinte. Así o explica Inés Mirás, apicultora de Vilar de Santos e galardoada coa medalla de ouro nos London Honey Awards 2025.
Mirás, que prevé aumentar o seu número de colmeas ata as 150, destaca que a primavera é unha estación crítica que demanda un control exhaustivo. Entre as tarefas principais atopanse a preparación do terreo, a xestión do espazo e tamaño dos enxames, a alimentación suplementaria e a colocación de trampas para as velutinas. A experta advirte que, en ocasións, a mortalidade de enxames pode ser maior no inicio da primavera que durante o propio inverno.
O impacto do clima e do entorno xoga un papel fundamental na colleita:
- Precipitacións: Un inverno húmido adoita traducirse nunha colleita abundante («ano chuvioso, ano meloso»), aínda que as colmeas máis débiles poden verse afectadas se non houbo un manexo correcto.
- Incendios: Aínda que a súa zona non se viu afectada, Mirás sinala que os lumes obrigan ao traslado de colmeas e degradan o pasto apícola, o cal require tempo de rexeneración.
- Temperaturas: Existe a preocupación de que as olas de calor extremas durante a floración dos castiñeiros evaporen o néctar, reducindo a produción.
En canto ao manexo, a apicultora aposta por un modelo centrado na saúde das abellas, priorizando a alimentación con mel propia fronte ao alimento industrial, malia que este último sexa máis económico. Esta estratexia busca simular a floración natural e garantir a nutrición e vitalidade dos enxames.
