O Entroido, máis que unha festa, é unha manifestación cultural viva que representa a memoria colectiva, a identidade e o legado das xeracións pasadas. Cada elemento, dende as máscaras ata os ritos, posúe un significado profundo que transcende a mera diversión, sendo un componente esencial da nosa identidade como pobo.
Preservar o Entroido implica salvagardar a nosa historia e a nosa forma particular de celebrar, rir e tamén criticar a realidade a través da sátira. A perda de respecto polas tradicións, cando se reduce a masificación, o consumo descontrolado de alcol ou o botellón, vacía o Entroido do seu contido e desvincula a festa das súas raíces e da súa alma.
O problema fundamental non reside en cuestións como a chegada de autobuses, senón nunha deficiencia xeral de civismo, educación, respecto e empatía cara aos demais. Tamén se cuestiona a actitude de gastar grandes sumas de diñeiro para superar a outros Entroidos en termos de ostentación, sen valorar nin potenciar o que nos fai únicos. A responsabilidade recae nunha infravaloración conxunta do noso patrimonio, permitindo que actores sen «sentimento» se apropien da festa.
A masificación deteriora os espazos, xera conflitos de convivencia e, sobre todo, despraza os actos tradicionais, invisibiliza os personaxes históricos e desvirtúa a esencia da festa. No que respecta a incidentes específicos, como o polémico «petardazo», aclárase que non forma parte da tradición e que a súa pretensión era simplemente celebrar o paso ao momento simbólico das 00:00h despois de varios días de Entroido, un detalle que moitos dos visitantes descoñecen. A intención nunca foi que devise nunha polémica, nin engrandecer innecesariamente a festa, o que agrava o problema.
A verdadeira medida do Entroido non é a cantidade de xente nin o ruído, senón a súa capacidade para manter viva a súa identidade. Respectar o Entroido significa participar con conciencia, coidar os espazos públicos, valorar a tradición e escoitar a quen garda a memoria da festa. É fundamental comprender que sen identidade non existe celebración auténtica.
Defender o Entroido é, en última instancia, defender quen somos. Unha festa multitudinaria sen raíces, por moita xente que atraia, nunca será verdadeiramente nosa.
Fonte: www.dendealimia.com
